Oproep voor meer creativiteit in het onderwijs

5/2
Vandaag keek ik op youtube naar een filmpje van Sir Ken Robinson. En Ken wond er geen doekjes om: ons onderwijssysteem en de manier waarop we kinderen opvoeden is achterhaald. En niet zo’n beetje ook.
 
Onderwijs is sinds het openbaar is geworden, ongeveer 140 jaar geleden, gericht geweest op opleiden voor banen in de industrie (agv de industriële revolutie die booming was). Maar de wereld is sindsdien ingrijpend veranderd en het onderwijs, maar in feite ook wat wij, volwassenen, voor waarde geven aan onderwijs, niet. We leggen nog steeds de meeste nadruk op lezen, talen, wiskunde, andere exacte vakken en economie.
 
Vakken die als creatief te boek staan worden over het algemeen zwaar ondergewaardeerd. Want: ‘daar is geen droog brood in te verdienen’.
 
Au. Die kwam binnen. Want hoe belangrijk vinden we het (bijna) allemaal dat onze kinderen goed kunnen leren? En hoe weinig waarde hechten we vaak aan pianospelen, muziek, dansen, zingen, toneel, tekenen, schilderen enzovoort? Dat is voor ‘erbij’, of leuk als hobby.
 
Maar hoe blij word ik ervan als mijn jongste voor haar plezier achter het keyboard gaat zitten, de piano stand instelt op het ding en piano gaat zitten spelen. En hoe heerlijk is het voor haar om zo haar hoofd leeg te maken.
 
Creativiteit, wat ten grondslag ligt aan deze activiteiten, wordt zo ontzettend ondergewaardeerd volgens Ken. En ik ben het hartgrondig met hem eens.
 
Daarnaast hebben we, volgens mij, geen flauw idee, nee echt geen flauw idee, wat kinderen van nu over 10-15 jaar moeten kunnen om te functioneren in de maatschappij van, zeg, 2030.
Maar het zou zomaar eens kunnen dat creativiteit dat de kwaliteit is waar je het verschil mee kunt maken, omdat al het andere al is gestandaardiseerd en vastgelegd in technologische processen. En wij zijn bezig met creativiteit te kíllen in onze schatjes.
 
Op dit moment voeren wij hier in huis een vergelijkbare discussie als het hierboven genoemde dilemma over vervolgstudie. Onze middelste is creatief maar worstelt met wat ze na haar middelbare school wil gaan studeren. Sommige studies die voorbij komen worden afgeserveerd als ‘zinloos, dat zouden ze moeten afschaffen op de universiteit, daar is toch geen droog brood in te verdienen’. Terwijl zij hier serieus interesse in heeft. Wat is wijsheid in deze? Haar adviseren haar hart te volgen? Of voor een ‘verstandige’ optie te gaan waar ze hoogstwaarschijnlijk minder plezier aan zal beleven?
 
Ik ben de emo in ons gezin, dus ik adviseer haar datgene te kiezen wat ze vooral heel leuk vindt. En ik geloof dat ze altijd wat zal vinden dat bij haar past en goed terecht zal komen omdat ze haar weg wel vindt. Maar zeker weet ik het natuurlijk ook niet. En via de verstandige route komt ze misschien minstens zo goed terecht.
 
Hoe het ook zij, ik vind Ken een kanjer. Hij heeft een mega goed punt en onze kinderen worden veel te veel in-hun-hoofd-geschoold en ook nog eens vanaf veel te jonge leeftijd. Dus in de maand van het ouderschap en dankbaarheid bij deze een dikke pluim voor Ken, die creativiteit weer bovenaan de agenda wil zetten. Thanks Ken, ik ben fan.
 
De TED talk is uit 2006, dus ook alweer 12 jaar oud, maar wordt volgens mij alleen maar actueler.
Als je het hele filmpje wilt zien, hierbij de link: https://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity?language=nl
 
#opvoeden #kinderen #onderwijs #creativiteit #ouderschap #dankbaar #kikbox #kikmethode